Zelf pasta maken: recept met of zonder machine

Ik hou ervan om dingen zelf te maken, ook al kun je ze gewoon in de winkel kopen. Ons brood bak ik zelf, en ik ben helemaal verknocht geraakt aan zuurdesem. Bakken doe ik al jaren graag: ik volgde zelfs avondlessen, tot vlak voor mijn oudste zoon geboren werd. En toen de zelfoogstboerderij waar we lid van waren ermee stopte, ben ik gewoon zelf groenten beginnen kweken in mijn moestuin.

Pasta maken past perfect in dat rijtje. Ooit nam ik een receptfoldertje mee voor groene ravioli met boerenkool in het deeg en een pompoenvulling. Dat was zo lekker, en eigenlijk echt niet moeilijk. Sindsdien volgden er nog heel wat: vierkant, rond, met een gekarteld randje, met pesto of met tomatensaus.

Zelf pasta maken betekent dat je met een paar simpele ingrediënten zoals bloem, eieren en zout verse pasta maakt die veel lekkerder is dan gedroogde pasta uit de supermarkt. Meer smaak, meer beet, en die romige eiertextuur die je alleen krijgt als je het deeg zelf onder handen neemt. Zelfgemaakte pasta klinkt misschien ingewikkeld, maar dat valt reuze mee: of je nu voor het eerst pasta maakt of als thuiskok betere resultaten wilt, met een beetje geduld krijg je al snel een deeg en pasta waar je echt vrolijk van wordt.

Is pasta maken moeilijk? Nee. Je hebt een goed basisrecept nodig, de juiste bloem en een paar handige tools, zoals een deegroller of pastamachine. In ons assortiment vind je alvast semolina, ideaal voor het maken van pasta. Binnenkort komen daar ook een handmatige pastamachine en ander pastamateriaal bij.

In dit artikel lees je alles wat je nodig hebt om zelf pasta te maken: een basisrecept stap voor stap, welke ingrediënten en tools handig zijn, hoe je het deeg uitrolt en vormt, hoe je verse pasta kookt, bewaart en invriest, en welke tips echt het verschil maken.

De basisverhouding is simpel: gebruik 100 gram bloem en 1 ei per persoon. Wil je extra smaak, voeg dan eventueel 1 eetlepel olijfolie toe. Met gewone bloem lukt het prima, maar met semolina of tipo 00 krijg je een mooier resultaat. Onze semolina geeft stevige, goudgele pasta met een heerlijke beet.

Grote mengkom of schoon werkblad

Deegschraper

Vershoudfolie of plasticfolie

Scherp mes en snijplank

Een grote pan en pastalepel

Een pastamachine, of een houten deegroller als je zonder machine werkt

Eventueel diktelatten om gelijkmatig uit te rollen

Eventueel een pastadroogrek

Veel mensen zoeken naar een recept met gewone bloem, en dat kan zeker. Maar de keuze van je bloem bepaalt voor een groot deel de textuur van je pastadeeg.

Gewone bloem (patentbloem): makkelijk verkrijgbaar en betaalbaar. Het nadeel? De structuur is wat minder stevig en je pasta wordt sneller zacht bij het koken.

Tipo 00: zeer fijn gemalen Italiaanse tarwebloem. Type 00-bloem zorgt voor een zijdezachte textuur, ideaal voor tagliatelle, ravioli en lasagnevellen.

Semolina / durumtarwebloem: gemaakt van durumtarwe, oftewel harde tarwe. Durumtarwe zorgt voor een stevig deeg met een goudgele kleur en een mooie beet. Uitstekend voor spaghetti, orecchiette en fusilli. Wij hebben semolina in ons gamma. Perfect om direct mee aan de slag te gaan.

Praktische tip: meng 50% tipo 00 met 50% semolina voor een mooie balans tussen soepelheid en beet. En wist je dat je ook pasta zonder eieren kunt maken met alleen semolina, water en zout? Dat is de traditionele methode uit Zuid-Italië. Ideaal als je liever geen dierlijke producten gebruikt.

Dit is de kern. Een helder basisrecept voor 2 tot 4 personen:

Verhoudingen: 100 g bloem + 1 ei per persoon, plus een snuf zout. Voeg eventueel een klein scheutje water toe als het deeg te droog aanvoelt.

Deeg maken op het werkblad: doe de bloem op je werkblad en maak een kuiltje in het midden. Breek de eieren boven het kuiltje en voeg eventueel de olijfolie toe. Klop met een vork de eieren los en meng geleidelijk de bloem erdoor, van binnen naar buiten.

Kneden: kneed het deeg minimaal 10 minuten. Je wilt een glad, stevig en elastisch deeg dat niet meer aan je handen plakt. Het moet aanvoelen als een zachte oorlel. Dat klinkt gek, maar het klopt. Is het te droog? Voeg een klein scheutje water toe. Te nat? Strooi er een beetje extra bloem over.

Rusttijd: wikkel het deeg in plasticfolie en laat het minstens 30 minuten rusten op kamertemperatuur. Maak je het op voorhand, dan kan het tot een dag in de koelkast. De gluten ontspannen hierdoor en het deeg veert minder terug bij het rollen.

Deeg verdelen: verdeel het deeg na de rusttijd in gelijke stukken (2 tot 4), afhankelijk van je pastamachine of deegroller. Werk steeds met één stuk en wikkel de rest in plasticfolie zodat je pastadeeg niet kan uitdrogen. Als je het niet afdekt, droogt het velletje op en krijg je korstjes in je pasta. Dat wil je niet.

Nu wordt het leuk. Rol het deeg uit tot de gewenste dikte. Dat kan met een pastamachine, maar net zo goed met een deegroller. Eerst twee tips die voor allebei gelden:

Bloem achter de hand: bestrooi werkblad, rol en deeg licht met een beetje bloem tegen plakken, maar overdrijf niet, anders wordt je deeg droog en korrelig.

Dikte per soort: lasagnevellen en tagliatelle rol je tot ongeveer 1 mm. Ravioli maak je zo dun mogelijk, zodat je bijna door het deeg heen kunt kijken, want je legt er twee lagen op elkaar.

Met handmatige pastamachine: zet de pastamachine op de dikste stand. Maak het deeg plat met je handen en haal het door de machine. Rol het deeg meerdere keren door dezelfde stand voor een betere textuur. Vouw het telkens dubbel en haal het opnieuw door. Ga daarna stap voor stap naar een dunnere stand, tot je de gewenste dikte hebt.

Binnenkort bij ons: een handmatige pastamachine met 9 diktestanden en twee snijrollen, één voor spaghetti en één voor tagliatelle. Met de klem zet je hem stevig vast aan je werkblad, zodat hij niet schuift terwijl je draait. Zo maak je gelijkmatige, dunne pastavellen, zonder elektriciteit.

Geen pastamachine? Dan maak je pasta gewoon met de hand. Bestuif je werkblad en je deegroller licht met bloem en rol vanuit het midden naar buiten. Draai het deeg na elke paar rollen een kwartslag, zodat het mooi rond en overal even dik blijft. Rol door tot je een dun vel hebt van ongeveer 1 mm. Dat vraagt wat spierkracht, maar het lukt echt.

Met deegroller en diktelatten: leg de diktelatten langs beide zijden van het deeg en rol uit tot de gewenste dikte. Zo bereik je overal dezelfde dikte, zonder gokwerk.

Van vellen naar echte pasta, dit is het moment:

Snijden: bestrooi de uitgerolde vellen met bloem, vouw ze losjes op en snijd met een scherp mes in de gewenste vorm: tagliatelle, fettuccine of bredere linten. Met onze pizzasnijder gaat het nog sneller: daarmee snijd je lange, rechte linten zonder dat het deeg scheurt. Of haal het vel door een van de snijrollen van een pastamachine voor mooie, gelijke spaghetti of tagliatelle. Haal de slierten meteen los uit elkaar, zo plakken ze niet.

Laten drogen voor het koken: laat de gesneden pasta 15 tot 30 minuten drogen op een schone theedoek bestoven met bloem, of op een pastadroogrek, zodat de slierten niet aan elkaar plakken.

Koken: kook verse pasta in een grote pan met ruim water en ongeveer 10 gram zout per liter. Verse pasta is snel klaar, meestal al na 2 tot 4 minuten, afhankelijk van de dikte. Schep de pasta meteen in de saus met een soeplepel kookvocht erbij, zo blijft de saus mooi aan de pasta hangen.

Receptideeën: een klassieke bolognese, eenvoudige knoflook met olijfolie en peper, of een romige paddenstoelensaus. Verse pasta maakt elke saus bijzonder.

Heb je de smaak te pakken? Met hetzelfde deeg, of met een paar aardappelen, maak je nog veel meer.

Voor ravioli rol je het deeg zo dun mogelijk uit. Leg kleine hoopjes vulling op een vel, bijvoorbeeld pompoen, ricotta met spinazie of andere groenten uit de moestuin. Leg er een tweede vel over, druk de lucht rond de vulling weg en steek de ravioli uit. Met een raviolistempel gaat dat snel en krijg je mooie, gelijke vormpjes. Werk je met een pastamachine, dan kan het ook met een ravioli-opzetstuk.

Mijn favoriet blijft groene ravioli: boerenkool in het deeg en pompoen in de vulling. Allebei groenten die je makkelijk zelf kweekt, en die je in het najaar en de winter oogst. Lees hier hoe je boerenkool zaait en hoe je pompoen zaait.

Met een geribbeld plankje en een dun stokje rol je ook garganelli, kleine buisjes pasta met ribbels. En met een snijwiel, zoals onze pizzasnijder, maak je in een handomdraai pappardelle of vlinderpasta (farfalle).

Maak je meer dan je opeet? Verse eierpasta blijft 1 tot 2 dagen goed in de koelkast. Wil je ze langer bewaren, dan vries je ze in: maak nestjes, bestuif ze royaal met bloem en vries ze los van elkaar in. Zo blijft verse pasta tot 3 maanden goed, en je kookt ze rechtstreeks uit de vriezer. Ook pastadeeg kun je invriezen: laat het dan een nacht ontdooien in de koelkast voor je ermee aan de slag gaat.

Met de juiste tools wordt pasta maken een stuk makkelijker (en leuker).

Nu al bij ons:

Semolina: voor stevige, goudgele pasta met een eerlijke beet.

Pizzasnijder: snijdt in een handomdraai mooie, rechte linten.

Binnenkort bij ons:

Een handmatige pastamachine, raviolistempels, een gnocchiplankje, een pastadroogrek, houten deegrollers en De Molen Tipo 00 bloem.

Gewoon beginnen, dat is het geheim. Je eerste zelfgemaakte pasta hoeft niet perfect te zijn. Ze smaakt sowieso beter dan wat je uit een pakje haalt. Veel plezier!